En poursuivant votre navigation sur ce site, vous acceptez l'utilisation de cookies. Ces derniers assurent le bon fonctionnement de nos services ainsi que l’affichage de publicités pertinentes. En savoir plus et agir sur les cookies

Pas encore inscrit ? Creez un Overblog!

Créer mon blog

Andriu de Gavaudan

Andriu de Gavaudan

Editorialista a La Setmana, setmanièr occitan, dempuèi 1996 ; Cronica dins Le Petit Bleu d'Òut e Garona dempuèi 1978 : Cronica occitana setmanièra [generalament lo dimenge] ; Lingüista ; Coautor de libres en occitan ancian ; Coautor de libres en occitan modèrne ; Fotograf…

Ses blogs

Le blog de Andriu de Gavaudan

Le blog de Andriu de Gavaudan

Actualitat en lenga occitana Lenga e cultura occitanas (occitan ancian e modèrne)
Andriu de Gavaudan Andriu de Gavaudan
Articles : 747
Depuis : 14/04/2007
Categorie : Politique

Articles à découvrir

« Pichona entrepresa familiala… »

« Pichona entrepresa familiala… » O dirai pas jamai pro mas, dins lo mond ont vivèm, la moneda es venguda quicòm encara mai important que çò qu’èra un còp èra. Los que me legisson ven pensar qu’aquela afirmacion es ninòia per çò que, de moneda, n’a totjorn calgut e que los paures, lor arriban sovent, quitament quand an un mesti

L'ostal brutla e… no'n fotèm !

L’ostal brutla e… no’n fotèm ! O dirai pas jamai pro mas ai l’impression que, dempuèi un vintenat d’annadas, tot sembla anar mai viste. Una impression sonque per çò que la tèrra contunha son viradís coma o fa desempuèi la nuèch dels temps sens se preocupar de çò que fan los èssers que la pòblan. Las catastròfas te tomban sul

Encara dos meses…

Encara dos meses… O dirai pas jamai pro mas soi totjorn e encara susprés que los Franceses, dens loe majoritat, ajan pas escampat o esquiçat lor carta d’elector dins la mesura que nòstres politicians màgers, los qu’an qualque pretencion presidenciala, contunhan de se satisfar de formuletas vuèjas o de frasòtas que o son encara mai ! A m

Avètz dich : « Impossible en cò nòstre ! »

Avètz dich : « Impossible en cò nòstre ! » O dirai pas jamai pro mas, se compren que las luchas picrocolinas que se liuran nòstres candidats de l’esquèrra de govèrn a la candidatura suprèma interessen pas lo novèl president dels Estats units que sap benlèu pas exactament ont se tròba aquel grand país que se sona França ! La geografi

Sortir de la democracia ?

Sortir de la democracia ? Quitament se l’ai escrich mai d’un còp, es pas far pròva d’originalitat jornalistica ou autra que de dire que los Franceses son contents pas que quand seguisson los Estats Units. A la suspresa generala e gràcia a un sistèma electoral, vielhanchon ara, venon d’elegir lo president mai atipic — eufemisme ! — q

Sénher Obama, un president…

Sénher Obama, un president… O dirai pas jamai pro mas, vist de la « vièlha Euròpa », e tot particularament de França, l’opinion de las gents, e sustot del microcòsme politic sus la presidéncia Obama es contrastat. Çaquelà, lo tèrratremol de l’eleccion del novèl president, amb una majoritat de grands electors mas una manca de mai d

Bòla de cafè e marc de cristau…

Bòla de cafè e marc de cristau… Que podetz plànher tots aqueths analistas de tota mena que vse deven assabentar cada jorn deus desvolopaments de l’actualitat interiora e de las lors consequéncias. Tot çò que disen un jorn qu’es guaireben desmentit lo lendoman ! Que m’expliqui… Dinc a la causida del representant del Partit socialista

… a braces barrats !

… a braces barrats ! O dirai pas jamai pro mas, en venent vièlh, soi de mens en mens un bon public pels afars tristes o quitament tristonels… E d’afars tristonels, ne mancam pas. D’en primièr, çaquelà, cal parlar dels refugiats, coratjosament apelats « migrants », que son generalament recebuts « los braces barrats » – coma o canta

Un avenidor sorne ?

Un avenidor sorne ? Après la decision dels Britanics de tirar camin solets a las suspresa generala, la decision des Estatsunidencs de causir un miliardari « populista » e content de l’èsser, los Franceses se tornan virar un pauc cap a lors afars. Per la drecha extrèma e la drecha, lo problèma sembla resolgut. Per l’esquèrra, es un pauc d

La muda e los barjacaires !

La muda e los barjacaires ! O dirai pas jamai pro mas, se ne cresèm los mèdia e los analistas politicas, es gaireben lo primièr còp dins l’istòria de la Cinquena Republica que nos trobam dins una tala situacion. Fins al jorn de uèi, s’èra pas jamai vist qu’un candidat, causit per milions de ciutadans dins una primièra seleccion que se